De horeca kijkt vooruit naar 2026. Rapporten vallen over elkaar heen met voorspellingen over AI, personalisatie, duurzaamheid, robotisering, aanwezig zijn en beleving. Echt waardevolle inzichten. Maar hoe meer er wordt geschreven, hoe sterker zich een ongemakkelijke vraag opdringt; kan het niet veel simpeler én goedkoper? Want .. misschien wil de gast vooral gezien worden.
In veel horecazaken verloopt het contact nog steeds hetzelfde. De bediening komt aan tafel en opent met de vraag: wat wilt u drinken? Erg functioneel maar beetje leeg. Een botte handeling.
Ik wacht nog op steeds op de zin: ‘Goh, wat gezellig dat u er bent’, of ‘waar komt u vandaan?’ Tegenwoordig ben ik al blij met een ‘hallo, wat willen jullie drinken’. Alsof we samen geknikkerd hebben - wat alle oude mensen zeggen-. En na de bestelling opnemen volgt een standaard ‘helemaal goed’. Idee; spreek gewoon (meerdere) korte eenvoudige welkombegroetingen af in de zaak. Daarmee heet je de gast welkom in de vreemde ruimte. Dat kan op jouw onderscheidende unieke manier die past bij jouw gastvrijheid.
De gast is koning wordt al jaren geroepen maar er komt gelukkig steeds meer besef dat wij de keizer zijn. Maar als keizer moeten we wel weten waar we staan, afspraken maken, het goede voorbeeld geven en gasten welkom heten. Gastvrijheid; oh-zo-makkelijk en toch zo moeilijk om elke keer goed uit te voeren.
Maar gasten willen helemaal geen koning zijn. Ze willen gewoon mens zijn; gezien, erkend en serieus worden genomen. Vooral in een tijd waarin alles sneller, digitaler en anoniemer wordt. Daarom is een ‘goedemiddag’ of ‘gezellig dat u er bent’ anders dan een simpele ‘hallo’. ‘Hallo’ is bot, ongeïnteresseerd een ‘moetje’. Een goedemiddag erkent de gast en de relatie. Dat is gastvrijheid in de ruimste zin van het woord; openstaan voor de ander en de vreemdeling.
Wat opvalt in veel toekomstverhalen over horeca is dat concepten gebruik worden die concreet gemaakt kunnen worden. Waarbij gastvrijheid vaak wordt gezien als iets subjectief.
Maar echte gastvrijheid is niet subjectief en zit in wat je vooraf laat zien. Nog voordat de kaart op tafel ligt. Voordat de bestelling wordt opgenomen. In de eerste seconden bepaalt de gast of hij als mens welkom is of als koning. Dat vraagt concrete afspraken in aandacht. Geen training in verkoop maar éérst in kijken en erkennen. Dan volgt verkoop.
Hoe moderner de horeca wordt hoe fundamenteler de vraag is. Zien wij de gast nog of zien wij vooral het proces?
De paradox van 2026 is dat vooruitgang niet per se zit in meer innovatie maar in terugkeren naar de kern. Gastvrijheid als ambacht. Misschien is dat wel de trend van 2026. Niet wat we doen; maar hoe we iemand begroeten.
En misschien begint 2026 gewoon met een oprechte: ‘Goedemiddag’.
Ik heb in 2025 meerdere blogs geschreven. Heb je een keertje niks te doen? Hier is de link. Vindt je ze interessant? Laat het weten!